کنترل تشنج و صرع با قرص لاموتریژین؛ مروری جامع و علمی
صرع یا تشنج یکی از شایعترین بیماریهای عصبی در جهان است که میتواند عوارض روانی و جسمی متعددی برای بیماران به همراه داشته باشد. این اختلال به دلیل فعالیت الکتریکی کنترلنشده و غیرعادی در سلولهای مغز رخ میدهد و اغلب با حملات ناگهانی و غیرمنتظره ظاهر میشود. مدیریت موثر تشنج، به کاهش چشمگیر شدت و دفعات حملات کمک کرده و کیفیت زندگی فرد را ارتقاء میبخشد. یکی از داروهای نوین و پرکاربرد در درمان صرع، لاموتریژین است که امروزه پزشکان و داروسازان آن را به عنوان یک گزینه قابل اطمینان و مؤثر در کنترل این بیماری میشناسند.
لاموتریژین چیست؟

لاموتریژین (Lamotrigine) یک داروی ضدتشنج و پایدارکننده خلق است که غالباً برای کنترل تشنج و همچنین درمان اختلال دوقطبی تجویز میشود. این دارو با مهار کانالهای سدیمی حساس به ولتاژ و کاهش آزادسازی گلوتامات، باعث کاهش تحریکپذیری بیش از حد نورونها در مغز میگردد و به این ترتیب از ایجاد حملات صرع و همچنین نوسانات شدید خلقی جلوگیری میکند.
اشکال دارویی لاموتریژین

- قرص معمولی: ۲۵، ۵۰، ۱۰۰، ۱۵۰، ۲۰۰، ۲۵۰ و ۳۰۰ میلیگرم
- قرص جویدنی: ۲، ۵، ۲۵ میلیگرم
- قرص خوراکی متلاشیشونده: ۲۵، ۵۰، ۱۰۰، ۲۰۰ میلیگرم
- قرص با رهش طولانی (XR): ۲۵، ۵۰، ۱۰۰، ۲۰۰، ۲۵۰، ۳۰۰ میلیگرم
موارد مصرف لاموتریژین
لاموتریژین را میتوان هم به صورت تنها و هم ترکیبی با سایر داروها استفاده کرد. مهمترین مصارف این دارو عبارتند از:
- کنترل انواع مختلف تشنج (مانند تشنج جزئی، تشنج تونیک-کلونیک، تشنج غیرمعمول و سندرم لنوکس-گاستوت)
- کمک به بیشتر شدن فاصله بین حملات تشنج و کاهش شدت آنها
- درمان اختلال دوقطبی نوع ۱ جهت پیشگیری از فاز افسردگی
مصرف این دارو برای کودکان زیر ۲ سال، بهدلیل احتمال افزایش عوارض جانبی، توصیه نمیشود.

مکانیسم اثر لاموتریژین
لاموتریژین یکی از داروهای مؤثر گروه فنیلتریآزین بوده و عمدتاً از طریق:
- مهار کانالهای سدیمی حساس به ولتاژ و تثبیت غشای نورونی
- کاهش آزادسازی گلوتامات (یک انتقالدهنده عصبی تحریککننده)
موجب کاهش تحریکپذیری نورونها و ممانعت از آغاز حمله تشنج میشود. فراهمی زیستی لاموتریژین در بدن تقریباً ۹۸٪ است و بعد از مصرف قرص سریعالاثر، اوج غلظت پلاسمایی آن معمولاً طی ۱ تا ۱.۵ ساعت و در فرم XR طی ۴ تا ۱۱ ساعت قابل مشاهده است.
دوز مصرف و نحوه استفاده از قرص لاموتریژین

دوز مصرف لاموتریژین باید با توجه به شرایط پزشکی بیمار و درمانهای همزمان توسط پزشک مشخص شود. مصرف با یا بدون غذا مجاز است، اما باید با مقدار زیادی آب بلعیده شود و حتماً در ساعتهای منظمی طی روز مصرف گردد.
- معمولاً درمان با دوز پایین شروع شده و به تدریج افزایش مییابد تا خطر عوارضی مانند بثورات پوستی کاهش یابد.
- قرص جویدنی یا خوراکی متلاشیشونده باید روی زبان قرار گیرد تا حل شود و سپس بلعیده شود.
- قطع ناگهانی درمان میتواند خطر تشنج را افزایش دهد.
همیشه برای تغییر دوز یا قطع مصرف، حتماً با پزشک مشورت شود.
بررسی قرص لاموتریژین ۲۵ و ۵۰ میلیگرم
قرص لاموتریژین ۵۰ میلیگرم برای چیست؟
این دوز معمولاً جهت کنترل تشنجهای پایدار یا افزایش تدریجی دوز در سیر درمان مصرف میشود. برای بیماران مبتلا به تشنجهای عمومی یا سندرم لنوکس-گاستوت و یا بیماران دوقطبی، دوز ۵۰ میلیگرم با نظر پزشک میتواند موثر باشد.
قرص لاموتریژین ۲۵ میلیگرم چه کاربردی دارد؟
لاموتریژین ۲۵ میلیگرم اغلب در ابتدای درمان یا هنگام شیفت به مصرف این دارو از داروی دیگر برای کاهش خطر عوارض مصرف میشود. همچنین برای افراد با اختلالات خاص و کودکان با وزن پایین توسط پزشک تجویز میگردد.
عوارض جانبی قرص لاموتریژین
گرچه بسیاری از افراد داروی لاموتریژین را بدون عارضه جدی تحمل میکنند، اما برخی عوارض ممکن است مشاهده شود. از جمله مهمترین آنها:

- سرگیجه (۳۸٪)
- دوبینی (۲۶-۳۰٪)
- سردرد (۲۹٪)
- تاری دید (۱۶-۲۰٪)
- خوابآلودگی (۱۴٪)
- بیخوابی (۶-۱۰٪)
- خستگی (۸٪)
- درد قفسه سینه و ادم محیطی (۲-۵٪)
- بثورات پوستی، که در موارد نادر ممکن است شدید و تهدیدکننده زندگی شود (مانند سندرم استیونز-جانسون یا DRESS)
- افکار خودکشی، تحریک، تب، میگرن، لرزش، ضعف
- افزایش یا کاهش میل جنسی
در صورت ظاهر شدن بثورات شدید (راش)، تورم صورت، مشکلات تنفسی، تب شدید یا اختلالات رفتاری فوراً به پزشک مراجعه کنید.
آیا قرص لاموتریژین چاقکننده است؟
بر خلاف تعداد زیادی از داروهای ضدصرع و تثبیتکنندههای خلقی، لاموتریژین معمولاً باعث چاقی یا افزایش وزن نمیشود و این یکی از مزایای مصرف این دارو به شمار میرود. با این حال، پاسخ بدنی هر فرد متفاوت بوده و به عوامل ژنتیکی، رژیم غذایی، سبک زندگی و دیگر داروهای همزمان وابسته است.
بهترین زمان مصرف قرص لاموتریژین
در شروع درمان، معمولاً مصرف یک بار در روز توصیه میشود و در صورت افزایش دوز، استفاده دو بار در روز رایجتر است. نکته مهم، مصرف منظم و هر روز در یک ساعت مشخص است تا سطح دارو در خون ثابت باقی بماند. مصرف آن با یا بدون غذا مجاز است و نباید بدون مشورت پزشک قطع شود.
موارد احتیاط و هشدار در مصرف لاموتریژین
- در صورت داشتن حساسیت به لاموتریژین یا هر یک از ترکیبات آن از مصرف دارو خودداری کنید.
- در بیماران مبتلا به نارسایی کلیوی یا کبدی تنظیم دوز ضروری است.
- در صورت سابقه واکنش دارویی شدید (DRESS، سندرم استیونز-جانسون و نکرولیز اپیدرمال سمی) نباید مصرف شود.
- در صورت وجود مشکلات روحی یا رفتاری مانند افسردگی شدید، روانپریشی و افکار خودکشی، بیمار در طول درمان باید تحت نظر دقیق باشد.
- در بیماران مبتلا به میاستنی گراویس، مشکلات ریوی، سابقه سوءمصرف مواد یا الکل مشاوره با پزشک الزامی است.
- دارو ممکن است در تستهای ادراری برخی داروهای خاص مثل پیسیپی تداخل ایجاد کند.
موارد منع مصرف لاموتریژین
- حساسیت مفرط به لاموتریژین
- بارداری یا شیردهی (مگر با نظر پزشک)
- بروز بثورات پوستی شدید و تهدیدکننده حیات
تداخلات دارویی مهم لاموتریژین
داروهایی که اثر لاموتریژین را کاهش میدهند:
- کربامازپین، فنیتوئین، فنوباربیتال، پریمیدون، ریفامپین، سنوبامات، برخی داروهای ضدبارداری استروژنی، استامینوفن، لوپیناویر
داروهایی که تاثیر لاموتریژین را افزایش میدهند:
- والپروئیک اسید (نیاز به کاهش دوز لاموتریژین)
تداخلات با مصرف همزمان داروهای مضعف CNS و الکل:
- خطر خوابآلودگی، سرگیجه و اختلال هوشیاری افزایش مییابد.
تداخلات رده X (عدم مصرف همزمان):
- آزلاستین (فرم بینی)، برم پریدول، دوفتیلید، فلوناریزین، کراتوم، اولوپاتادین (فرم بینی)، اورفنادرین، اوکسوممازین، پارالدهید، تالیدومید.
اثرات قرص لاموتریژین در بارداری و شیردهی
مطالعات حیوانی و انسانی نشان دادهاند که لاموتریژین میتواند خطر ناهنجاریهای عصبی و کاهش فولات جنین را افزایش دهد؛ به همین دلیل، مصرف آن در دوران بارداری باید با صلاحدید متخصص صورت گیرد. همچنین دارو وارد شیر مادر میشود و میتواند غلظت پلاسمایی دارو را در نوزاد بالا ببرد که این امر خطر بروز عوارض جانبی جدی نظیر بثورات پوستی، آپنه و خوابآلودگی را افزایش میدهد. لذا، ارزیابی دقیق فواید و مضرات توسط پزشک بسیار ضروری است.
شرایط نگهداری قرص لاموتریژین
قرص لاموتریژین باید در دمای اتاق، دور از رطوبت و نور مستقیم خورشید، و خارج از دسترس کودکان و حیوانات خانگی نگهداری شود. از نگهداری دارو در مکانهای گرم و مرطوب همچون حمام اجتناب کنید و پس از پایان تاریخ انقضا دارو را دور بریزید.
پاسخ به پرسشهای پرتکرار درباره لاموتریژین
آیا لاموتریژین باعث ایجاد خوابآلودگی میشود؟
بله، خوابآلودگی یکی از عوارض شایع لاموتریژین است. در شروع درمان یا زمان تنظیم دوز جدید، این عارضه میتواند بیشتر باشد. در صورت خوابآلودگی شدید یا اختلال در انجام فعالیتهای روزانه، حتماً با پزشک خود مشورت کنید.
آیا قطع ناگهانی مصرف لاموتریژین خطرناک است؟
بله؛ قطع ناگهانی دارو موجب افزایش شدید خطر حملات تشنجی میشود. همیشه قطع یا تغییر مقدار داروی لاموتریژین باید تحت نظارت پزشک انجام گیرد.
آیا همراهی لاموتریژین با سایر داروهای ضدصرع ایمن است؟
مصرف همزمان لاموتریژین و سایر داروهای ضدصرع نیازمند تنظیم دوز و پایش دقیق است، زیرا برخی داروها میزان اثربخشی آن را تغییر میدهند و عوارض جانبی را افزایش میدهند.
چه کسانی نباید لاموتریژین مصرف کنند؟
افراد دارای حساسیت مفرط به لاموتریژین، بانوان باردار و شیرده (مگر با صلاحدید پزشک)، و بیماران با سابقه بثورات پوستی شدید ناشی از دارو نباید لاموتریژین مصرف کنند.
جمعبندی و توصیه نهایی درباره مصرف لاموتریژین
قرص لاموتریژین یکی از داروهای موثر و پیشرفته در مدیریت تشنج (صرع) و اختلال دو قطبی است که با کمترین عوارض جانبی نسبت به سایر داروهای همگروه به بیماران پزشکی کمک میکند. لازم است مصرف این دارو حتماً تحت نظر پزشک و با رعایت اصول ایمنی، دقت در مصرف منظم، توجه به هشدارها و عوارض جانبی، و رعایت نکات نگهداری دارو انجام شود. هرگز بدون مشاوره تخصصی درمان خود را قطع یا مقدار داروی خود را تغییر ندهید.
در صورت بروز هرگونه نشانه غیرطبیعی، عوارض پوستی شدید یا تغییر رفتار، سریعاً به پزشک خود مراجعه کنید. با رعایت این توصیهها و پیگیری درمان، میتوانید به مدیریت بهتر صرع و بهبود کیفیت زندگی دست یابید.
منبع: Medscape














ارسال پاسخ