بررسی جامع قرص سدیم والپروات (Sodium Valproate)؛ راهنمای تخصصی داروسازی
قرص سدیم والپروات (Sodium Valproate) یکی از داروهای بسیار مهم و شناختهشده در مدیریت و درمان اختلالات تشنجی است. این دارو، که از دهه ۱۹۷۰ میلادی مورد استفاده قرار گرفته، علاوه بر درمان تشنج، در کنترل برخی اختلالات روحی مانند شیدایی و همچنین پیشگیری از میگرن نیز نقشی قابل توجه دارد. در ادامه این مقاله که مخصوص سایت داروخانه آنلاین و منابع پزشکی معتبر نگارش شده، تمامی جوانب علمی و کاربردی این دارو را برای همکاران داروساز و جامعه پزشکی و نیز بیماران و همراهانشان مورد بررسی قرار میدهیم.

اشکال دارویی سدیم والپروات
- کپسول سدیم والپروات ۲۵۰ میلیگرم
- شربت سدیم والپروات ۲۵۰ میلیگرم در ۵ میلیلیتر
- محلول تزریقی سدیم والپروات: ۱۰۰ میلیگرم در هر میلیلیتر
موارد مصرف علمی قرص سدیم والپروات
سدیم والپروات به عنوان داروی خط اول یا مکمل در درمان طیف متنوعی از اختلالات استفاده میشود:
- درمان انواع صرع و اختلالات تشنجی: از جمله تشنج تونیک-کلونیک ژنرالیزه، تشنج غایب (ابسنس)، تشنج فوکال و میوکلونیک
- مدیریت فاز شیدایی در اختلال دوقطبی
- پیشگیری از سردردهای میگرنی (و نه درمان میگرن حاد)
این دارو از پرمصرفترین داروهای ضدتشنج برای کودکان و بزرگسالان در سراسر جهان محسوب میشود.

مکانیسم اثر سدیم والپروات از دیدگاه فارماکولوژی
سدیم والپروات عمدتاً با افزایش غلظت γ-آمینو بوتیریک اسید (GABA)، محرک اصلی مهارکننده عصبی در مغز عمل میکند. سایر اثرات دارو به صورت:
- افزایش سنتز و کاهش تجزیه GABA
- اثر تقویتکننده یا تقلید عملکرد GABA پسسیناپسی
- مهار کانالهای سدیم و کلسیم، و کاهش تخلیه الکتریکی غیرطبیعی عصبی
به این ترتیب، ثبات فعالیت الکتریکی نورونها افزایش یافته و انتقال غیرطبیعی موجهای تشنج مهار میشود.
فارماکوکینتیک داروی سدیم والپروات
- جذب: فراهمی زیستی فرمهای خوراکی ۸۱-۸۹٪
- انتشار: دارای توزیع گسترده در بدن با اتصال پروتئینی حدود ۸۰-۹۰٪
- متابولیسم: عمدتاً در کبد
- حذف: نیمهعمر متوسط ۹ تا ۱۶ ساعت در بزرگسالان، دفع عمدتاً ادراری
مقدار و نحوه مصرف سدیم والپروات

مقدار مصرف و فرم دارو بسته به اندیکاسیون، سن، وزن بیمار و پاسخ فردی متغیر است. تمام دوزها باید صرفاً مطابق نسخه پزشک مصرف شوند؛ اما اطلاعات کلی از بدین شرحاند:
درمان اختلالات تشنجی در بزرگسالان و کودکان
- دوز اولیه خوراکی: ۱۰ تا ۱۵ میلیگرم به ازای هر کیلوگرم در روز، تقسیمشده در ۲ یا ۳ نوبت
- افزایش تدریجی دوز در صورت عدم کنترل علائم تا حداکثر ۶۰ میلیگرم به ازای هر کیلوگرم (بر مبنای تحمل و سطوح سرمی)
- درصورت مصرف فرم تزریقی: دوز مشابه به صورت داخل وریدی طی یک ساعت انفوزیون
درمان فاز شیدایی اختلال دوقطبی
- دوز معمول برای بزرگسالان: ۷۵۰ میلیگرم روزانه به صورت دوزهای منقسم
- تعدیل دوز با هدف رسیدن به پاسخ درمانی و عدم بروز عارضه
پیشگیری از میگرن
- دوز معمول: ۲۵۰ میلیگرم هر ۱۲ ساعت
- افزایش یا کاهش دوز بر اساس تحمل و اثربخشی دارو تحت نظارت پزشک
نکات ویژه در مصرف
- جهت جلوگیری از عوارض و آزادسازی ناگهانی دارو، قرصها و کپسولها را نباید شکسته یا جوید
- در مورد قرصهای آهسته رهش، فرکانس و دوز طبق توصیه پزشک تنظیم میگردد
- سر وقت مصرف کردن و منظم بودن دوز بسیار اهمیت دارد تا سطح خونی پایدار حفظ شود
احتیاطها و هشدارهای مصرف سدیم والپروات
سدیم والپروات با وجود اثربخشی بالا، ممکن است سبب بروز مشکلات جدی شود. توجه به این نکات ضروری است:
موارد احتیاط جدی
- سابقه بیماری کبدی یا پانکراتیت (التهاب لوزالمعده)
- اختلالات متابولیک بویژه چرخه اوره یا سندرم آلپرز-هاتنلوچر
- مصرف الکل یا داروهای متعدد به ویژه داروهای ضدتشنج دیگر
- عارضه ذهنی یا بیماری مغزی زمینهای، کم آبی بدن، سوء تغذیه
- بالا رفتن خطر گیجی و خوابآلودگی، مخصوصاً در بیماران مسن یا خردسالان
- حساسیت شناختهشده به دارو یا اجزای فرمولاسیون
هشدارهای بالینی
- هپاتوتوکسیسیتی (سمیت کبدی): بویژه در کودکان زیر ۲ سال، با علایم اولیه چون خستگی، ضعف، تورم صورت، کاهش اشتها و استفراغ
- پانکراتیت (التهاب لوزالمعده): نادر اما بالقوه مرگآور
- اختلالات خونی: مثل ترومبوسیتوپنی (کاهش پلاکت)، اختلالات انعقادی. پایش منظم شمارش سلولهای خونی توصیه میشود
- هیپرآمونمی (بالا رفتن آمونیاک سرم): در صورت علایم نظیر استفراغ، بیحالی و رفتار غیرعادی بررسی و در صورت لزوم قطع دارو الزامی است
- آتروفی مغزی و تأثیر بر عملکرد شناختی و حرکتی: پایش منظم علایم عصبی ضروری است
- مصرف دارو پس از ضربه مغزی حاد توصیه نمیشود
منع مصرفهای قطعی

- بیماری فعال کبدی و نارسایی شدید کبد
- اختلالات چرخه اوره
- اختلالات میتوکندری ناشی از جهش در ژن POLG مانند سندرم آلپرز-هاتنلوچر
- پیشگیری از میگرن در زنان باردار یا خانمهایی که قصد بارداری دارند
خطر سمیت کبدی سدیم والپروات
نارسایی کبدی شدید و مرگآور عمدتاً در ۶ ماه اول درمان، بخصوص در خردسالان و بیماران با اختلال متابولیک یا تشنجات مقاوم مشاهده شده است. علایم هشدار شامل کسالت، بیحالی، تورم صورت، بیاشتهایی و استفراغ زود هنگام است. پایش دورهای آنزیمهای کبدی نیاز است.
عوارض جانبی سدیم والپروات؛ بررسی جامع و تخصصی

عوارض این دارو ممکن است خفیف یا شدید و موقتی یا پایدار باشند. اطلاعرسانی به بیمار جهت مشورت فوری با پزشک در صورت تداوم یا تشدید این اثرات اهمیت حیاتی دارد. شایعترین عوارض عبارتند از:
- حالت تهوع (حدود ۳۱٪)
- سردرد (~۳۱٪)
- افزایش زمان خونریزی، ترومبوسیتوپنی (۲۶-۳۰٪)
- لرزش (۲۵٪)
- عفونت و خوابآلودگی (۱۶-۲۰٪)
- اسهال، دوبینی، سرگیجه، سوء هاضمه، وزوز گوش، استفراغ (۱۱-۱۵٪)
- ریزش مو، مشکلات قاعدگی، تغییر وزن، بثورات پوستی (<۶٪)
- درد شکم، تغییرات خلقی، اضطراب (کمتر از ۵٪)
همچنین، برخی بیماران دچار افسردگی، افکار یا گرایش به خودکشی و سایر مشکلات روانی میشوند. در چنین مواردی باید بلافاصله به پزشک اطلاع داد.
تداخل دارویی سدیم والپروات
سدیم والپروات با بسیاری از داروها تداخل دارد. برهمکنشها ممکن است منجر به کاهش یا افزایش اثربخشی داروها و یا افزایش عوارض جانبی گردد. مهمترین تداخلات:
داروهایی که مصرف آنها با سدیم والپروات منع شده (رده X)
- آزلاستین (فرم بینی)
- برمپریدول
- اکسوممازین
- پارالدهید
- تالیدوماید
- کاسینتروپین
- لزینوراد
- لوماتپرون
- پیومسیلینام
داروهایی که میتوانند اثر سدیم والپروات را کاهش دهند
- باربیتوراتها
- کاربامازپین
- کارباپنمها
- کلسترامین
- مشتقات استروژن (مانند قرصهای ضدبارداری)
- اتوسوکسیمید
- فوس فنی توئین و فنی توئین
- مفلوکین
- اورلیستات
- ریفامپین و …
داروهایی که اثرشان توسط سدیم والپروات افزایش مییابد
- باربیتوراتها
- کانابیدیول
- کاربامازپین
- اتوسوکسیمید
- لاموتریژین
- ریسپریدون
- ضدافسردگیهای سهحلقهای
- وارفارین
- زیدوودین و …
پیش از شروع یا تغییر همزمان هر دارو، مشاوره با داروساز یا پزشک الزامی است.
مصرف سدیم والپروات در دوران بارداری و شیردهی
مصرف دارو حین بارداری
والپروات در درمان میگرن برای خانمهای باردار یا زنانی که قصد بارداری دارند منع مطلق دارد. برای صرع یا اختلال دوقطبی باید فقط زمانی استفاده شود که گزینههای دارویی دیگر کارا نباشند. قطع ناگهانی مصرف در زنان باردار مبتلا به صرع ممکن است جان مادر و جنین را تهدید کند؛ اما مصرف در سهماهه اول خطر بالای نقائص مادرزادی (مغز، نخاع و قلب) را دارد. بنابراین:
- افراد دارای برنامه بارداری باید موضوع را حتما با پزشک مطرح کنند تا نوع دارو یا دوز مطابق بااستانداردهای روز تنظیم شود.
مصرف دارو در دوران شیردهی
سدیم والپروات به مقادیر اندکی در شیر مادر ترشح میشود. گزارشهایی از عوارض کبدی و انعقادی در نوزادان تغذیه شده با شیر مادر هنگام مصرف والپروات وجود دارد، اما غالباً بیخطر تلقی میشود. با این حال، کنترل نشانههای نوزاد مانند زردی، خونریزی یا کبودی غیرمعمول توصیه میگردد.
شرایط نگهداری سدیم والپروات
- نگهداری در دمای اتاق (۱۵ تا ۳۰ درجه سانتیگراد)، دور از نور مستقیم آفتاب
- قرار ندادن در معرض رطوبت
- دسترس نبودن برای کودکان و حیوانات خانگی
- رعایت تفاوت نگهداری هر فرم نظیر شربت، محلول تزریقی و …
جمعبندی و پاسخ به برخی پرسشهای پرتکرار درباره سدیم والپروات
مصرف سدیم والپروات به عنوان یکی از موثرترین درمانهای تشنج، شیدایی و پیشگیری میگرن به اثبات رسیده است. با این حال، شروع و ادامه درمان فقط باید طبق تجویز پزشک و با پایش دقیق عوارض، آنزیمهای کبدی و شمارش سلولهای خونی صورت گیرد. بیماران و خانوادهها باید از علائم هشداردهنده اطلاع کافی داشته و در صورت بروز واکنش غیرعادی، به سرعت با پزشک یا داروساز مشورت کنند. قطع یا تغییر دوز بدون مشورت اکیداً ممنوع است.
سوالات متداول درباره سدیم والپروات
سدیم والپروات برای چه بیماریهایی مناسب است؟
برای درمان بیشتر انواع تشنج، فاز شیدایی دو قطبی و پیشگیری از میگرن موثر است.
آیا میتوان ناگهانی مصرف سدیم والپروات را قطع کرد؟
خیر. قطع ناگهانی ممکن است منجر به تشدید شدید تشنجها یا بازگشت علائم روانی شود.
آیا سدیم والپروات باعث چاقی میشود؟
افزایش اشتها و وزن به عنوان عوارض محتمل وجود دارند، اما در همه بیماران رخ نمیدهد. رعایت رژیم غذایی و تحرک بدنی توصیه میگردد.
آیا این دارو برای بانوان باردار بیخطر است؟
خیر، بخصوص در سهماهه اول بارداری که خطر نقائص جنینی افزایش مییابد.
منابع
- Medscape
- UpToDate
- Clinical Pharmacology
- مراجع داروسازی بالینی مورد تایید وزارت بهداشت
این محتوا، نگارش اختصاصی تیم داروسازی (همراه با رعایت اصول طلایی سئو برای سایتهای تخصصی) بوده و مطالعه آن به ارتقاء آگاهی همکاران بالینی و بیماران کمک شایانی خواهد کرد. لطفا پیش از هر اقدام درمانی، با پزشک یا داروساز خود مشورت نمایید.














ارسال پاسخ